آسیب شناسی عزاداری و هیاتهای مذهبی

مقدمه – طرح مساله

از نخستين روز بر زمين افتادن نخل هاي رشيد اهل بيت (ع) در پيكار معاندان، تاريخچة عزاداري نيز كه يكي از سنت هاي قديمي مردم بوده شكل مي گيرد؛ ليكن آنچه به اين مراسم رنگ ويژه مي بخشد جنبه هاي خاص مكتبي، فرهنگي و سياسي آن است.

در نيم نگاهي به تاريخ فرهنگ اسلامي مشاهده مي كنيم كه موضوع عزاداري به صورت اجراي مراسم خاص مرسوم بوده است و براي شهيدان راه اسلام از بدر و احد تا شهادت امام علي و امام مجتبي (ع) عزاداري رواج داشته است؛ و گر چه مصيبتي كه بر امت اسلام واقع شده بوده - به ويژه رحلت پيامبر اسلام (ص) - از بزرگ ترين مصائب تلقي مي شده، اما باري در حد تحمل بوده است و پس از گذشت مدت زماني از زمان وقوع آن ديگر آن سوز گذشته را نداشته است؛ تنها مصيبت خامس آل عبا (ع) به شهادت تاريخ، از زمان وقوع آن تا كنون هرگز سوزش خود را از دست ننهاده است كه به قول رسول گرامي (ص) « ان لقتل الحسين حرارةً في قلوب المؤمنين لاتبرد ابداً»[i] سوزش آن در قلب مؤمنان جاودانه است... (دنباله در ادامه مطلب)