در دنیای ماوراء

بعضی حشرات پرنده آفرینش عجیبی دارند که انسان را به حیرت و شاید گمراهی می اندازد. مثلا پروانه اول به صورت کرمی شبیه رالو از زمین بیرون می آید و پس از مدتی غلاف خود را می شکافد و بیرون می آید و بتدریج پر در می آورد و پروانه می شود.

مار هم اول در غلاف است و پس از گذراندن دوره کوتاهی غلاف را می شکافد و به همین صورت مار که هست بیرون می آید.

تجغ یا حشره "زیز" که شبیه سوسک اما کوتاهتر است اول در غلاف است که ما به آن می گوییم "بلبل". از ریشه خارشتری یا کوده یا تریخ آفرینش می شود. غلافش به ریشه آن چسبیده و از آن تغذیه می کند. بعد از مدتی از ریشه جدا می شود و راه بالا را پیش می گیرد و بیرون می آید و پس از گذراندن دوره کوتاهی غلاف را می شکافد و به صورت یک حشره پرنده آوازخوان چند روزی زندگی می کند و ... به این عملیات "غلافکش" یا "پوست اندازی" می گویند.

* * *

در دنیای ساست هم عناصر اقتدارگرا ، چه آن هایی که منفرد وارد گود می شوند و یا به پشتوانه حزب، یا جریان و گروه اجتماعی؛ ظهور و رشدی شبیه موارد بالا دارند.

اول در قالب ستادهای انتخاباتی شبکه ای را به وسعت و دامنه حوزه انتخاباتی خود که همان کشور باشد تشکیل می دهند و بعد که پیروز شدند آن تشکیلات را ظاهرًا رها می کنند یعنی از آن بیرون می روند و در قالب و صورت تشکیلات رسمی و قانونی دولت ظاهر می شوند؛ اما اگر با دیده بصیرت بنگریم می بینیم از کلیّه اعضای ستاد انتخاباتی شان در طول دوره حکومت استفاده می کنند. مثلاً بعد از ظهور و غلیه نیازی به یافتن عناصر انسانی برای مدیریت پست های اجرایی ندارند زیرا به تقاضای هر پستی چه ریز و چه درشت در همان ستاد انتخاباتی شان نیرو گنجانیده بوده اند. لذا بعد از روی کار آمدن و به دست گرفتن فرمان قدرت اول کارشان تخلیه دستگاه از عناصر پیشین برای جایگزینی عناصر تازه کار است. در واقع، این همان تشکیلات ستادی قدیم است که از قالب بدوی انتخاباتی رشد تکاملی (Evolutionary Growth) یافته است. جل الخالق!

برچسبها: قدرت, سیاست, حزب, شبکه